اجتماعی

شش و چهل‌وهفت دقیقه بامداد...

نویسنده: 
دکتر لقمان ستوده

شش و چهل‌وهفت دقیقه بامداد؛ یکشنبه؛ بیست ‌و ‌نهم مرداد نود و شش؛ خیابان انقلاب تهران؛

این‌که‌ توهّمات‌ مالیخولیایی کدامین جنگ‌سالار ایدئولوژیک تو را به این‌جا‌ کشانده است، اگرچه‌ بسیار مهم است، اما پرسش اکنون من نیست؛

این‌که‌ احیاناً کدامین ژنرال از کدام نقطه جهان متمدّن‌، ماشه شلیک به کاشانه و دیارت را از روی کیبورد سیستم‌های‌ هدایت پهپادها کلیک کرده است نیز، اگرچه بسیار مهم است ولی باز هم پرسش اکنون من نیست؛

اساساً این‌که‌ آیا افغان هستی یا نه و این‌که‌ آیا دو پرسش فوق در وضعیت این‌جا‌ و اکنونت نقشی داشته‌اند یا نه، باز هم پرسش من نیست!

آن‌چه‌ آرامش بامدادیم را به‌سان‌ یک طوفان سهمگین در هم می‌ریزد، این است که آیا حق تو بود که کودکی‌ات آن‌گونه‌ چپاول شود؟ و کهولتی ناخواسته و بی‌موقع، زیر پوست نوجوانی معصومانەات این‌گونه‌ بر تو مستولی شود؟

آرمان جوان مسلمان/ بخش اوّل

نویسنده: 
شیخ علی طنطاوی

 جهانی که در آن زندگی می‌کنیم در آن جنگ‌های زیادی صورت گرفته و در حال صورت گرفتن است؛ اما مهمترین این جنگ‌ها، جنگ ارزش‌های برتر با بی‌ارزشی‌ها و پستی‌ها است.

وای به حال ملّتی که جوانان آن در جنگ ارزش‌ها شکست خورده و به دنبال پوچ و هیچ، سرمایه‌های ارزشمند زندگانی را به هدر دهند.

آری، امروز مسأله مهم این است که چه چیزی را باید دوست داشت، برای چه چیزی باید بیشتر فکر کرد‌، برای چه چیزی باید بیشتر زحمت کشید و برای کدام هدف خسارت را تحمل نمود و بالاخره برای چه هدفی جان را قربان کرد.

ادیب و دانشمند معروف، علامه علی طنطاوی در مقاله حاضر در همین موضوع به تفصیل سخن گفته و چراغی فرا راه نسل جوان و آینده‌ساز قرار داده است.

حقوق اولیه شهروندان

حقوق اولیه به کلّیّه‌ حقوقی که دربرگیرنده ضروریات مادّی‌ و معنوی اولیه و بنیادین انسان‌ها‌ بوده و برای زنده ماندن و حفظ کرامت بشر لازم باشد و زندگی بدون آنها میسّر‌ نیست، اطلاق می‌گردد. به حقوق اولیه حقوق طبیعی نیز گفته می‌شود که بموجب آن اشخاص بر پایه طبیعت خود این حقوق را دارا هستند و نیازی به توافق دیگران یا اعطای آنها توسط نهادهای دولتی و سیاسی و یا وضع قوانین و مقرّرات‌ نمی‌باشد و این حقوق به هرانسانی در هر دوره‌ی زمانی و بقعه مکانی تعلّق‌ می‌گیرد.

حقوق اولیه اساسی‌ترین و ابتدایی‌ترین حقوقی است که هر فرد به طور ذاتی، فطری و به صرف انسان بودن از آن برخوردار است.

شغل سرایداری و مشکلات آن

در ایران پس از توسعە آپارتمان‌نشینی در تهران و مخصوصاً‌ از سال‌هاى ۱۳٥۷ به بعد، شغل سرایداری پیدا شدە و گسترش یافت. در سال‌های اول شاغلین سرایداری اغلب افغانى‌هاى عزیز و متأهّل‌ بودند که با حقوق ناچیز به خاطر یک مسکن بهتر سرایدار می‌شدند‌. ناگفته نماند بیشترین آنان افراد شریف و درستکارى بودند که به‌ندرت به‌سوى کار خلاف می‌رفتند. از سال‌های ۱۳٦٥ به علت تغییرات سیاسی و اجتماعى در مناطق کوردنشین و شیوع بیکارى‌ و افزایش گرانى و عدم فرصت‌های شغلی، جوانان بیکار کورد به سوى تهران روانه و اکنون به‌جرأت می‌توان‌ گفت که ٩٠ درصد سرایداران آپارتمانها و یا منازل ویلایى شهر تهران جوانان کورد هستند.

بی‌سوادان در دنیای مدرن جایی ندارند

ازندگی در عصر جدید نیازمند بهره‌گیری از مهارت‌ها و ابزارهای سخت‌افزاری و نرم‌افزاری بسیاری است که بی‌توجهی به هر یک از آنان می‌تواند نتایج مصیبت‌باری بر روند کلی اجتماعی‌شدن هر عضو جامعه برجای گذارد.

زندگی امروزی نیازمند فراگرفتن و استفاده از بیش از ۳۵ نوع سواد مفید و مدرن است که سواد علمی بامعنای مصطلح در نظام آموزشی ما، تنها یکی از آن‌ها محسوب می‌شود. ازجمله این مهارت‌های مفید و مدرن می‌توان به سواد عاطفی، سواد حقوقی، سواد فرهنگی، سواد اجتماعی، سواد سیاسی، اقتصادی، سواد رسانه‌ای، سواد اطلاعاتی، سواد کامپیوتری، سواد اینترنتی، سواد محیط کار، سواد خانوادگی و... به‌ویژه سواد تکنولوژی اشاره کرد که هر یک تعریف، استاندارد‌ها و راهکارهای خاص خویش را دارند.

امروز، روز من است!

برای هر روز باید نامی پیدا کرد.

روزها بی‌نام، گم می‌شوند...

روزها با کارهای ما، با حرف‌های ما و حتی با مرگ ما، نامگذاری می‌شوند.

امروز هم با مرگ اهل رسانه‌ای، روز «خبرنگار» شد و شاید روز من بعنوان یک روزنامه‌نگار، که نوشتن کار هر روزش است.

مثل کسی که به چیزی وابسته و دل‌بسته ‌است، من به نوشتن، حتی چند خط در روز معتادم!

روزها برای من، معنا دارند... برای کسی که دائم می‌نویسد، کلمات کم هستند و گاهی باید دنبال حرف تازه بود.

ذهنم همیشه مشغول است، حتی وقتی که نمی‌نویسم، انگار کسی همزاد من است و وقتی من ساکتم او حرف می‌زند.

۱۴ مرداد روز حقوق بشر اسلامی و کرامت انسانی

چهاردهم مرداد در تقویم رسمی ایران به عنوان روز «حقوق بشر اسلامی و کرامت انسانی» نامگذاری‌ شده است.

انتشار اعلامیه حقوق بشر اسلامی از سوی کشورهای عضو سازمان کنفرانس اسلامی پیش‌درآمدی شد بر این‌که‌ کشورهای اسلامی نیز با تأسّی‌ از اندیشه‌های ناب اسلامی اعلامیه‌ای را در خصوص چهارچوب‌های حقوق بشر و کرامت انسانی منتشر کنند تا در مقابل اعلامیه جهانی حقوق بشر که بعضاً‌ در مواردی با چهارچوب‌های اسلامی تناقض دارد، بتواند راهکاری جمعی برای ارزش گذاشتن به حقوق انسان‌ها از نگاه شریعت اسلامی باشد.

هم‌شناسی، گامی بسوی تعامل و تعادل اجتماعی

نویسنده: 
متین لطفی

تدبیر و چاره‌اندیشی با نیکوترین شیوه در برابر محدودیت‌ها و رخدادها را شاید بتوان منطقی‌ترین پاسخ به فلسفه‌ی آفرینش در این جهانِ پُر مُخاطره دانست. یکی از این مُخاطرات، فهم غیرمنطقی از تنوّع‌هاست؛ تنوّع‌هایی که شاید بتوان ایجاد یا بقای‌شان را حاصلِ اراده‌ی آفریدگار یکتا دانست؛ آفریدگاری که در تعامل با این تنوّع‌ها، نسخه‌ای با محتوای «هم‌شناسی» تجویز کرده و واکنش‌های کینه‌توزانه و خصومت‌پیشانه را پاسخی مثبت به تحریکِ ابلیسِ مطرود می‌داند.

«هم‌شناسی» به عنوان نسخه‌ی مطلوبِ خالق در تعامل با تنوّع‌ها، لازمه‌ی نیل به توسعه‌‌ی اجتماعی نیز هست؛

سردشت فقط‌ «شیمیایی»‌ نیست/ نگاهی به ٧ سرمایه نمادین شهرستان سردشت در سالروز بمباران

نویسنده: 
عثمان عباسی

در دهه ٩٠ میلادی جامعه‌‌شناسان مفهوم «سرمایه نمادین» را کشف و مطرح کردند و پس از آن اقتصاددانان دریافتند که اصولاً‌ توانایی یک جامعه برای تولید و انباشت سرمایه نمادین، نقطه آغازین قرارگرفتن در مسیر تحوّلات‌ مثبت اجتماعی و توسعه است. در واقع توسعه یعنی توانایی یک ملت در تولید، انباشت و حفاظت از سرمایه‌های نمادین. سرمایه نمادین که توسط بوردیو به کار می‌رود، مجموعه آداب وابسته به افتخاری است که به یک فرد یا گروه تعلق دارد و از طریق کتاب‌ها، ارزش‌ها و مکان‌های یادگیری به دست می‌آید. در ذیل به هفت سرمایه نمادین سردشت اشاره می‌شود که تنها بخشی از پتانسیل‌ها موجود هستند؛

فوبیای تشکّل‌ و تحزّب‌ و کمین حزب‌زدگان!

در تمامی کشورهای پیشرفته دنیا و به ویژه در غرب، اهمیت کار جمعی هویداست و همان نیز مبنایی است برای غنابخشی به سوابق کاری جهت پذیرش در شغل جدید!

متأسّفانه‌ در کشورهای جوامع سوم، تحت تأثير سیاست دولت‌ها و در راستای مدیریت یکپارچه جزایر پراکنده، همواره کوچک‌ترین تجمع بیش از دو یا سه نفره، محکوم به براندازی و خیانت شده و قاضی وجدان شهروندان نیز در اثر تکرار این گویه‌ها از رسانه‌های وطنی و القاء به ناخودآگاه‌شان و نیز بر مبنای رسم دست بر کلاه داشتن، چنان عادت کرده‌اند که از هرگونه تشکّل‌ یا تجمعی هراس به دل راه دهند و خود و دیگران را از افتادن در دام آنها برحذر دارند!

همزمانی محتوا