سیاسی

شوراهای شهر، پارلمان محلّی‌ بودن یا نبودن

قانون شوراها در راستای سپردن امور مردم به دست خود مردم اجرایی شده است. از فحوای قانون وظایف و اختیارات شوراها، می‌توان استنباط کرد که اختیارات یک پارلمان محلّی‌ به شوراها داده شده است. یعنی مرجع تصمیم‌گیری و اقدام در سطح شهرها و روستاها است. این‌که‌ پارلمان محلّی‌ گفته می‌شود، ناظر بر این است که با تصویب این قانون، هرچند به طور نانوشته، قانونگذار حدودی از اداره‌ی محلّی‌ را به شوراها سپرده است.

سپردن بخشی از اداره‌ی‌ امور محلّی‌ را در اصطلاح عدم تمرکز اداری گفته‌اند. هرچند دولت متمرکز است، امّا‌ بنابه شرایطی، بخشی از امور اداری از جمله شهرداری‌ها‌ را به مقامات محلّی‌ واگذار می‌نمایند.

انتخابات و آفات گریز و ستیز!

نویسنده: 
جلیل بهرامی‌نیا

انتخابات، شکننده است: نه توان ستیز با قدرت‌پرستان را دارد و نه تاب بی‌مهری و گریز فرودستان را دارد! صندوقی بی‌جان و بی‌زبان بر دوش می‌گیرد که اگر از سوی دولتیان امانت و محترم شمرده نشود، هر چند وجدان و ایمانشان را مسلوب و مصلوب می‌سازد، امّا پرچم کاندیدای مطلوبشان را بر می‌افرازد!

شرط کارآمدی رأی، احترام دولت و اهتمام ملّت‌ است؛ حقّ رأی‌ آن است که دولت آن را امانت و مردم آن را مسئولیّت‌ بدانند؛ اگر دولت با آن بستیزد و ملّت از آن بگریزد، ستون کشور را فرو ریزد و شوربختی و ویرانی از آن برخیزد!

انتخابات و اهمّیّت آرای خاکستری

نویسنده: 
محمّد‌علی سوره

 هر چند که هر دو طیف اصلاح‌طلب و اصول‌گرا حامیان و طرفدارن نسبتاً‌ ثابتی دارند و در هر صورت رأی خویش را به نامزد مورد علاقه‌ی خود خواهند داد، ولو از برنامه‌هایشان راضی نباشند؛ امّا‌ آنچه اهمّیّت‌ دارد، آرای خاکستری و یا به‌تعبیری آرای افرادی که هنوز تصمیم نگرفته‌اند به چه کسی رأی بدهند و یا مردّدند‌ یا سکوت اختیارکرده و منتطر روزهای پایانی هستند.

به‌گمانم آرای خاکستری در حاشیه‌ی شهرهای بزرگ و مناطق محروم، خصوصاً‌ مناطق مرزی، می‌تواند تعیین‌کننده باشد. غفلت و یا توجّه‌ به چنین مناطقی می‌تواند سرنوشت انتخابات را عوض کند.

اخلاق انتخاباتی

 متأسّفانه‌ در چند انتخابات اخیر در ایران، اخلاق انتخابات چندان رعایت نشده است و برخی نامزدها با هر شیوه و روشی خواهان دستیابی‌به کرسی ریاست جمهوری و یا نمایندگی مجلس و شوراها هستند که به هیچ وجه زیبنده‌ی جامعه‌ی ایران نیست. توسّل‌ به دروغ، شایعه‌پراکنی، تهمت‌زنی، ارائه‌ی آمارهای خلاف واقع، دادن وعده‌های غیر‌واقعی، کوشش برای فریب عامّه‌ی مردم و مواردی دیگر از این دست، گویی به شیوه‌نامه‌ای برای برخی نامزدها تبدیل شده است. اخلاق انتخاباتی دارای شاخص‌ها و معیارهای چندی است که به برخی از آن‌ها در زیر اشاره می‌شود:

روزگار حرمت اقوام و مذاهب

نویسنده: 
حیدرعلی باقریان

دولت یازدهم در نزدیک به ٤ سال عمر خود اهتمام ویژه‌ای به حقوق شهروندی و توجه به اقوام و اهل سنّت‌ داشته است. دولت علاوه بر وفای به عهد خویش نسبت به تبیین و انتشار و پیگیری حقوق شهروندی، با وجود تنگناهای فراوان، اقداماتی را در جهت حمایت از اهل سنّت‌ و قومیت‌‌ها دنبال کرده است.

١- برای اولین بار پس از انقلاب، در دولت تدبیر و امید ساختاری در دولت به نام دستیاری ویژه رئیس جمهوری در امور و اقوام و اقلیت‌‌های دینی و مذهبی شکل گرفت که توانست ضمن ارتباط مستمرّ‌ با اقشار مختلف و نخبگان قومی و مذهبی، سخن و خواسته‌ها و انتظارات آن‌ها‌ را به‌درستی به دولت منعکس و پیگیری کند.

توسعه‌ی سیاسی، لوازم و موانعِ آن در ایران

نویسنده: 
متین لطفی

توسعه، مفهومی بسیار هنجارمند و تعریفی جدید از فرایندِ تکاملِ بشری‌ست. توسعه را فرایندی چندبُعدی و عبارت از سازماندهی و جهت‌دهیِ مجدّدِ کل نظام اجتماعی، سیاسی و اقتصادی می‌دانند که مستلزمِ تغییراتِ اساسی در ساختارِ اجتماعی، طرز تلقّی عامه‌ی مردم و نهادهای ملّی، تسریع رشد اقتصادی، کاهش نابرابری و ریشه‌کَن کردنِ فقرِ مطلق است. توسعه‌ی ملّی‌ چند بُعد دارد که عبارتند از: توسعه‌ی اقتصادی، توسعه‌ی سیاسی، توسعه‌ی فرهنگی و توسعه‌ی اجتماعی؛ که این چند سطر با توجّه به موسم انتخابات، به تبیین «چیستی توسعه‌ی سیاسی، لوازم و موانع آن در ایران» می‌پردازد.

نامدنیت‌‌های سیاسی-اجتماعی در انتخابات

نویسنده: 
حسن قادری

کلمه «مدنیت» از نظر لغوی به مفهوم شهروند و شهروندی و تمدن و اجتماعی بودن می‌باشد و در اصل یک کلمه‌ یونانی است.(مدنیت-Civitas) و در اصطلاح به دو معنی هنر حکومت کردن و عضو و اهل خانواده بودن، آمده است. مدنیت را همچنین تحت عنوان شهرستانی بودن، متحد بودن، در امورات جامعه دخالت کردن، در جهت رفع موانع و مشکلات اجتماعی جامعه قدم برداشتن و در مقابل مردم و همنوعان خود احساس مسؤولیت کردن، معنی کرده‌اند. اگر شخصی با همین سجایای اخلاقی فوق‌الذکر در بین مردم زندگی کند و نسبت به مشکلات جامعه احساس مسؤولیت کند، به چنین شخصی متمدن یا مدنی گویند

ارکان اصلی برگزاری «انتخابات اخلاقی»

به برگزاری انتخابات ریاست جمهوری و شوراهای شهر در ایران نزدیک می‌شویم؛ در نوشتۀ زیر به «انتخابات اخلاقی» پرداخته‌ام. انتخابات اخلاقی یعنی چه؟ داشتن ذهنیت و دغدغۀ اخلاقیِ نامزدها و شرکت کنندگان، چه تأثیری‌ در روند برگزاری انتخابات، از آغاز تا اعلام نتایج آن دارد؟ در این نوشته، مهم‌ترین ارکان انتخابات اخلاقی در شش مورد به اختصار شرح داده شده است. متن حاضر در شماره نوروزی «نسیم بیداری» منتشر شد. اینک متن کامل آن:

ارکان اصلی برگزاری «انتخابات اخلاقی»

می‌دانیم که انتخابات پدیده‌ای مدرن در اعمال حاکمیت مردم و از دستاوردهای دموکراسی است.

به چه کسانی رأی ندهیم؟

به باور این قلم در تمام شهرها باید ضرورت پاکدستی و عدم‌ آلودگی به فساد باید در اولویت باشد.

طبیعتاً نمی‌توان نسبت به مواجهه کاندیداها با مساله فساد و رانت‌خواری به شیوه پیامبران «پیشگویی» کرد؛ اما تا حد زیادی و براساس شناخت قبلی امکان پیش‌بینی وجود دارد.

مشخصاً درباره اعضای فعلی و یا ادوار شوراها که کارنامه مشخصی دارند، داوری و تصمیم‌گیری راحت است.

کسی که در شورا امین اموال عمومی نبوده، کسی که شائبه فساد در موردش هست و کسی که درباره خیانت در امانت سکوت کرده است، طبیعتاً شایسته حمایت و راهیابی دوباره به پارلمان شهر نیست.

نقش احزاب در انتخابات ایران

نویسنده: 
محمدعلی سوره

در روزهای منتهی به ثبت‌نام دوازدهمین دوره‌ی انتخابات ریاست جمهوری و شوراهای شهر و روستا، گمانه‌زنی‌هایی درخصوص حضور چهره‌های مختلف، متنوّع، مستقل و یا شبه حزبی دور از انتظار نبوده و نیست.

دیدگاه‌ها و نقطه‌نظرات مختلف و گاه متضاد جامعه‌ی ایرانی در آستانه‌ی هر انتخابی مردم را با گرایش‌ها، دسته‌ها وگروه‌ها و احزاب گوناگونی روبرو می‌کند که در طول سالیان گذشته نه‌تنها فعّال نبوده‌اند بلکه حتی یک موضعگیری ساده درباب مسائٔل مهم ملّی و یا منطقه‌ای که با سرنوستشان سر و کار داشته نگرفته‌اند. اکنون که موسم انتخاباتی شروع به وزیدن کرده، وارد کارزار شده و تمام‌قد در نفی و یا اثبات موفقیت‌ها، شکست‌ها، فرصت‌ها و تهدیدها بر طبل تهی می‌کوبند.

همزمانی محتوا