سیاسی

حماس و ایران در ریل بازگشت به عصر طلایی

حدود ٢٥ سال از روابط جنبش مقاومت اسلامی حماس با جمهوری اسلامی ایران می‌گذرد. این روابط تا سال ٢٠١١ روندی صعودی داشت و بعد از حوادث سوریه روندی نزولی و پر فراز و نشیب به خود گرفت؛ اما هیچ‌گاه‌ قطع نشد و در طول شش سال گذشته همواره سفر رهبران حماس به تهران و دیدارهای دوجانبه در پایتخت‌های مختلف تداوم داشته است و احیاناً واقعیت‌های حاکم بر روابط طرفین در سایه جنجال‌های رسانه‌ای در برهه‌های مختلف از دیدگان مغفول می‌ماند.

در طول یک سال اخیر بسیار اتفاق افتاده است که رسانه‌ها و تحلیلگران پیش‌فرضانه روابط را به گونه‌ای تفسیر می‌کردند که عکس فضای دوستانه حاکم بر گفت‌وگوها و تفاهمات دو جانبه را نشان می‌داد؛

تنفیذ، تحلیف و تهمیش!

نویسنده: 
دکتر لقمان ستوده

انتخابات دوازدهمین دوره ریاست‌جمهوری به خیر و خوشی! تمام شد و حسن روحانی که «برای ایران» آمده بود، با رأی خیره کننده «ایرانیان» و به‌ویژه رأی قاطع شهروندان اهل سنت برای یک دوره دیگر در پاستور ماندگار شد. رأی‌دهندگان «ایرانی» از میان دو سلیقه مدیریتی حاضر در عرصه رقابت، گفتمانی را برگزیدند که در سیاست داخلی به شهروند و حقوق شهروندی بهای بیشتری می‌داد

اندر ماجرای گرایش و رانش!

نویسنده: 
جلیل بهرامی‌نیا

 دکتر روحانی در مراسم تحلیف اظهار داشتند:

«امروز من به‌عنوان رئیس‌جمهوری اسلامی ایران، مکلّف‌ به استیفای حقوق «همه» مردم ایران هستم!»

 

 کُلّیت‌های فراگیر و جامعی مانند ملّت، همه، مردم، برادر و واژه‌های مشابه در اسناد و خطابه‌های سیاسی، برخلاف تصوّر و توقّع معمول، در صحنه‌ی عمل فاقد گستردگی و گشودگی لازم‌اند و غالباً انطباقی با مدلول لغوی و واقعی خود ندارند و لذا واگویی آن‌ها‌ وقتی واقعیّت‌ عینی و عملی، مقصود و تصویری متّضاد را نشان می‌دهد، نه شوری بر می‌انگیزد و نه امیدی می‌سازد!

پیچ خطرناک کابینه‌ی روحانی

نویسنده: 
یحیی سهرابی

حسن روحانی پس از انتخابات ریاست جمهوری امسال، وعده داد کابینه ۲۴میلیونی تشکیل دهد و همه‌ی اقشاری را که از وی و برنامه‌هایش حمایت کردند، در دولت جدید شریک گرداند.

اگر نگاهی به خاستگاه رأی روحانی بیفکنیم، متوجه خواهیم شد که طبقه متوسط شهری که عمدتاً‌ حامی اصلاح‌طلبان‌اند و کمتر مقهور برنامه‌های پوپولیستی کاندیداهای رقیب می‌شوند، به روحانی رأی دادند. همینطور در استان‌های مرزی غربی، شرقی و جنوبی که جمعیت عمده‌ای از اقوام و اهل سنّت‌ ساکن‌اند، پای صندوق‌های رأی آمدند و از روحانی حمایت کردند.

پایگاە قومی و منطقه‌ای مدیران ارشد کشور کجاست؟

در این نقشه مفهومی، سرانه مقامات اجرایی ارشد استانها ــ رییس جمهور و وزرای کابینه ــ در دولتهای مختلف سی و پنج سال اخیر بررسی شده است. بالاترین آمار استان یزد با حدود ١١ مقام ارشد در هر یک میلیون نفر جمعیت است. استانهای یزد، سمنان و اصفهان که در مرکز کشور قرار دارند، خاستگاه بیشترین مدیران قوه اجرایی کشور بوده‌اند. پس از آنها استانهای بنفش قرار دارند که رده میانی محسوب می‌شوند. استانهای آذری‌نشین در کنار چند استان فارس‌نشین بوروکرات‌خیز در این لایه قرار دارند.

گرگ‌های تنها در تهران

سرانجام تهران هدف حملاتی قرار گرفت که از آغاز سده‌ی جدید تقریباً تمام پایتختهای مهمّ غربی و خاورمیانه‌ای را در برگرفته است.

 تردیدی نیست که ایران در سالهای گذشته نیز هدفی وسوسه کننده برای گروه‌های افراطی به شمار می‌رفت، امّا به یمن درجه‌ی بالای هشیاری امنیّتی از خطر آن رسته بود.  حملات امروز امّا بار دیگر نشان داد که تروریسم مشکلی بین‌المللی است و مقابله با آن عزم و همکاری جهانی می‌طلبد.

تحوّلات غیرمترقبه‌ای که در روزهای گذشته در رابطه‌ی میان کشورهای عرب خلیج فارس و تلاش برای انزوای قطر رخ داد، نشان داد

اردیبهشت همان امتداد خرداد است

نویسنده: 
ماجد احمدیانی

بار دیگر ملّت‌ ایران خرداد دیگری آفرید اما اندکی با تعجیل و دو روز پیش‌تر!

ایرانیان را در دوران معاصر پیوندی ناگسستنی با خرداد است؛ حداقل به ازای ٥٠ سال از خرداد ٤٢ تا ٩٢.

و اینک با افتخار در امتداد خرداد ٧٦ با دو روز تعجیل صفحه‌ای دیگر به مناسبت‌های‌ ملّی‌ افزود.

خرداد همواره همچون پایان سال تحصیلی ایّام‌ امتحان و درس پس‌دادن ملت ایران بوده است که همواره با اکثریّت‌ سر جلسه‌ی‌ این امتحان حضور یافته و معمولاً با نمره‌ی‌ ممتاز و معدل بالا قبول شده است.

این بار اما امتحان اندکی متفاوت بود، چراکه‌ با وجود مشخص بودن روز امتحان از ماه‌ها پیش، سؤالات و یا به عبارتی گزینه‌ها‌ دیرتر از وقت معمول به دست آنان رسید و فضا بسیار دیر امتحانی و یا انتخاباتی شد.

رأی خواهی داد، دلم روشن است

نویسنده: 
صدیق قطبی

می‌دانم که سرآخر، دلت رضا خواهد داد که رأی بدهی. چرا که «دردمندی» در تو زنده است و سبز خواهد شد. 

تو، بی‌غم از محنت دیگران، هم‌پیکری بنی‌‌آدم را از یاد نخواهی بُرد. تو با خود زمزمه می‌کنی: «مرد را دردی اگر باشد خوش است» و بر می‌خیزی تا برای انتخاب کسی که به حال مردم مفیدتر می‌دانی، رأی بدهی. اگر دوستدار پیامبر باشی، آموزه‌ی طلاییِ «خَیرُ الناسِ انفَعُهُم لِلنّاس» را از یاد نخواهی بُرد.

می‌د‌انم که اجازه نخواهی داد ابرهای تیره‌ی لج‌بازی، آسمان دلت را تصاحب کنند. تو، به احترام امیدی که جان‌های بی‌شماری را شورانده است، رأی خواهی داد.

اهل سنّت‌ ایران در آستانه‌ی یک تصمیم سرنوشت‌ساز

این‌که‌ چه کسی و یا چه تفکری سکاندار‌ کشتی اجرایی کشور باشد، همیشه دغدغه‌ی بزرگان و نخبگان اهل سنت بوده است و یا این‌که‌ مطالبات اهل سنت در گفتمان چه جریان و یا افراد حاضر در عرصه‌ی رقابت ریاست جمهوری انعکاسی داشته و یا نداشته برای ما مهم بوده و هست.

تجربه‌ی حضور در انتخابات‌های متعدّد‌ و گفت‌وگو‌های سیاسی در سطوح متفاوت نشان داده است که انعکاس مطالبات قانونی اهل سنت بهعنوان شهروندان ایرانی در گفتمان اصلاحات و اعتدال تبلور داشته و این تفکر توانسته است در لابهلای برنامه‌های سیاسی خود جایی نیز برای پاسخگویی‌ به مطالبات ما باز کرده و از قسمتی از این مطالبات قانونی رونمایی کند.

اندر خدمت و خیانت رأی دهی!

نویسنده: 
جلیل بهرامی‌نیا

این روزها که بحث انتخابات در کشور داغ است شاهد انواع تحلیل‌ها و داوریهای در مورد جواز یا کارایی رأی‌دهی و کیستی کاندیدای اصلح هستیم؛ در فرهنگ سیاسی مناطق قومی- مذهبی به علت مزمن شدن انزوای تحمیلی ناشی از تداوم ناملایمات دهه‌ی نخست انقلاب، نگرشی بدبینانه به مشارکت سیاسی جا خوش کرده است در حدی که ورود جدی و فراتر از حد مهر خوردن شناسنامه به امر انتخابات، سبب ترک برداشتن اعتماد عمومی به کنشگران این میدان و کاهش مقبولیت اجتماعی می‌گردد که البته در نگاه روانشناسی اجتماعی- سیاسی از عوارض طبیعی موقعیت‌های اقلیتی در جوامع توسعه‌نیافته است و جای تعجب و گلایه ندارد

همزمانی محتوا