علوم قرآن و حدیث

تلفظ صحیح حرف «ض» در «المغضوب» و «الضالین» چگونه است؟

شماره: 
0
ادامه سؤال: 
در منطقه ما عامه مردم این حرف را مانند حرف ل در کلمه الله تلفظ می‌کنند؛ آیا چون ض در این دو کلمه با حروف صدادار (و ، أ ، ی) آمده تلفظش اینگونه می‌شود و بر فرض مانند «ض» در کلمه ضحی تلفظ نمی‌شود؟ اگر کسی نتواند صحیح تلفظ کند، نمازش درست است؟

مسلمان باید بکوشد حروف را درست تلفظ نماید؛ اما خداوند انسان را بیش از طاقت او مکلف نمی‌کند؛ یعنی اگر فرد پس از تلاش نتوانست حرفی را خوب تلفظ کند، امید است خدا از او بپذیرد. تلفظ «ل» در کلمه‌ی الله اگر حرف قبل از آن مفتوح یا مضموم باشد تفخیم (درشت) و اگر حرف قبل از آن مکسور باشد ترقیق (نازک) تلفظ می‌شود. مخرج لام مفخّم کلمه‌ی «الله» دقیق مانند مخرج حرف «ض» نیست اما به آن نزدیک است.

آیا در وسط سوره مبارکه‌ی ملک گفتن «رب اغفر ورحم انت خیر الراحمین» در حدیث ثابت است یا خیر و آدرس حدیث را نیز بفرمائید.

شماره: 
0

پیامبر-صلی‌الله‌علیه‌و‌سلم- به هنگام خواندن قرآن هرگاه به آیه‌ای که درباره‌ی عذاب بود، می‌رسید به خدا پناه می‌برد و هر گاه به آیه‌ای که درباره‌ی رحمت است می‌رسید، از خداوند آن رحمت را درخواست می‌نمود.
این‌گونه دعاها به طور کلی هست، اما درباره‌ی یک سوره ویژه روایت معتبری وجود ندارد.

فرق بین آیات و احادیث قدسی چیست؟

شماره: 
0

لفظ و معنای آیه از سوی خداوند وحی شده است، اما معنا و مفهوم احادیث قدسی از سوی خداوند به پیامبر-صلی‌الله‌علیه‌و‌سلم- الهام می‌گردد و پیامبر-صلی‌الله‌علیه‌و‌سلم- با لفظ خود آن را بیان و از خداوند روایت می‌کند.

برای ختم قرآن اگر با چشم خوانده شود و لب‌خوانی نکنی آیا ختم جایز است؟ آیا اگر فقط گوش بدهیم جزو ختم قرآن محسوب می‌شود یا نه؟

شماره: 
0

قرائت باید با زبان باشد، یعنی واژه‌ها باید از مخارج خود بیرون آیند و با زبان تکرار گردند، تا قرائت و ختم به شمار آید، وگرنه ختم به شمار نمی‌آید، گرچه نگاه کردن به قرآن و گذراندن واژه‌‌ها در ذهن و یا گوش دادن به قرآن پاداش دارد، اما پاداش خواندن قرآن بیشتر از همه‌ی آن‌هاست.
خداوند می‌فرماید: (فأقرؤوا ما تیسر من القرآن)[مزمل:20]
«پس آن اندازه از قرآن که برایتان میسر است بخوانید.»
گرچه این آیه درباره‌ی نماز شب است، اما شامل خواندن در بیرون از نماز نیز می‌شود.

حدیثی از پیامبر-صلی‌الله‌علیه‌و‌سلم- که می‌فرمایند: گروهی نزدیک بهشت می‌شوند ولی وارد بهشت نمی‌شوند و فکر کنم یک حدیث هم برعکس این هست. لطفا توضیح فرمایید منظور چیست؟

شماره: 
0

این حدیث در کتاب اربعین نووی که نشر احسان ترجمه آن را چاپ کرده است وجود دارد.[جهت مراجعه]
منظور حدیث این است که انسان نیکوکار به اعمال نیک خود مغرور نشود و همواره ترس از عذاب را داشته باشد و از طرفی به سبب گناهان خود ناامید نگردد و در مسیر انحراف و ضلالت قرار نگیرد بلکه پیوسته در میان خوف و رجا خداوند را بندگی کند.