اقتضاي پارلمان/ الياس حضرتي

ديروز مجلس، روز نسبتا پرسروصدايي را پشت سر گذاشت. يكي از نمايندگان بحثي پيش كشيد كه باعث واكنش طرف مقابل شد. بحث ها آنقدر داغ شدند كه هيات رييسه هم بالاجبار در آن دخالت كرد. آنها كه با سازوكار مجلس آشنا نيستند اين نوع مجادلات را به پاي بحران سياسي مي گذارند و چنين وانمود مي كنند كه از سرريز دعواهاي داخل نظام، فضاي مجلس متشنج مي شود. اما حقيقت اين است كه اولا نبايد نام تشنج بر اين نوع بحث ها نهاد، ثانيا جزو طبيعت پارلمان است كه نمايندگان صريح و بي ملاحظه، آنچه را لازم مي دانند بيان كنند و در احقاق حق موكلان خود بكوشند. در واقع هر چقدر پارلمان شور و حال بيشتري داشته باشد جامعه و فضاي عمومي آرام تر خواهد بود.
هم مطبوعات و هم مجلس محل مباحثه و تضارب آرا هستند. هم در رسانه و هم در پارلمان، سازوكارهايي پيش بيني شده اند تا فعالان سياسي و وكلاي ملت با يكديگر بحث كنند و بي ملاحظه و بي مداهنه آنچه را حق مي پندارند و به صلاح مي دانند بر قلم و زبان آورند. معمولا در جوامعي كه مطبوعات و پارلمان پرسروصدا و پرتنش باشند، جامعه در وضعيت آرام تري به سر مي برد، برعكس اگر امكان گفت وگوي صريح و آزاد را از مجلس و مطبوعات بگيريم آنگاه اين تنش ها به جامعه سرايت مي كند و منازعه به ميان مردم راه مي يابد. يادمان باشد كه در جامعه، امكان منازعه و تخطئه وجود ندارد. سازوكارش نيز تعبيه نشده. مردم اگر مطمئن باشند كه وكلايي متعهد دارند كه از حقوق شان دفاع مي كنند و اگر بدانند كه در مطبوعات، روشنفكران و فعالان سياسي هوشيار و آگاهند و منتقدانه و متعهدانه جلوي انحرافات و اشتباهات را مي گيرند و باب نقد سياسي و اجتماعي را باز نگه مي دارند، آنگاه با خيال آسوده و اطمينان خاطر به كار و بارشان مشغول مي شوند. هر چقدر كه از سرايت دعوا و تشنج به جامعه جلوگيري كنيم، از آن طرف از بحث و جدل در مجلس بايد استقبال كنيم. اينكه حق با كدام طرف است به نظرم بحث فرعي است. مهم اين است كه مجلس دهم مجلسي زنده و پويا و پرتحرك است و گفتمان هاي مردمسالارانه در آن جدي است و نمايندگان در بيان آرا و نظريات خود مصونيت پارلماني دارند و در احقاق حق موكلان خود كوتاهي نمي كنند.

بخش اخبار: 
اصلی