عنوان تاریخ
موضع دکتر ریسونی نسبت به عادی‌سازی روابط با رژیم صهیونیستی و مشارکت در کنست
(ترجمه: اصلاحوب)گفت‌وگو از: نبیل غزال
1398/06/03
مراتب ده‌گانه‌ی هدایت
(عبدالعزیز مطیری) (ترجمه: امین پورصادقی)
1398/06/01
تاریخمندی نگاهی تقلیل‌گرایانه به متن
(یوسف سلیمان‌زاده- سقز)
1398/05/31
بیداری اسلامی
(سید ابوالحسن علی ندوی) (ترجمه: عبدالقادر دهقان)
1398/05/30
ده سببی که به صبر در ترک گناه کمک می‌کند
(عبدالعزیز مطیری) (ترجمه: امین پورصادقی)
1398/05/28
اقبال در شهر پیامبر(ص)
(سید ابوالحسن علی ندوی)
1398/05/26
اوصاف و شرایط اعضای شورا
(ذبیح‌الله ساعی)
1398/05/24
اصول ده‌گانه‌ی رستگاری در سوره‌ی شرح
(گردآورنده: اصلاح‌وب)
1398/05/17
ده سفارش برای روزهای دهگانه
(دکتر خالد ابوشادی) (ترجمه: اصلاحوب)
1398/05/15
حجّ، آهنگ شدن و گردیدن
(دکتر ژیلا مرادپور)
1398/05/13
گذری بر مناسک حجّ
(گردآورنده: اصلاحوب)
1398/05/12
خوانشی از واکنش‌ها به همایش مهاباد
(دکتر لقمان ستوده)
1398/05/11
انسان کامل از دیدگاه محمّد اقبال
(امام سید ابو الحسن علی حسنی ندوی) (ترجمه: عبدالقادر دهقان)
1398/05/11
راستگوتر از خدا کیست؟
(صلاح عبدالفتاح الخالدی) (ترجمه: مجتبی دوروزی)
1398/05/09
بی‌تردید خدا خلف وعده نخواهد کرد
(صلاح عبدالفتاح الخالدی) (ترجمه: مجتبی دوروزی)
1398/05/07
همایش «دگرپذیری و رواداری» از دعوت به آن تا خاتمه
(دکتر ژیلا مرادپور)
1398/05/06
پاسداشت اوّلین همایش دگرپذیری و رواداری در مهاباد
(صلاح قاسمیانی)
1398/05/05
اوّلین گام جهت تعالی و موفّقیّت در امر دگرپذیری، دگراندیشی و رواداری تطابق قول و عمل است
(فهیم بهنام)
1398/05/05
نگاهی به «همایش دگرپذیری و رواداری» در مهاباد
(سید محمد امین واژی-مهاباد)
1398/05/05
لحظاتی با سخنان دلنشین پیامبر-صلّی الله علیه وسلّم- (پاره‌ی دوّم و پایانی)
(صالح احمد شامی) (ترجمه: اقبال فلاحی‌فرد)
1398/05/05
لحظاتی با سخنان دلنشین پیامبر-صلّی الله علیه وسلّم- (پاره‌ی نخست)
(صالح احمد شامی) (ترجمه: اقبال فلاحی‌فرد)
1398/05/03
فریاد آشنا- پاره‌ی دوّم و پایانی
(سید ابوالحسن علی ندوی) (ترجمه: عبدالحکیم عثمانی)
1398/05/02
همایش دگرپذیری و رواداری مهاباد در میان پیش‌بینی‌های سیاه و سفید
(رسول رسولی‌کیا- مهاباد)
1398/04/31
فریاد آشنا- پاره‌ی نخست
(سید ابوالحسن علی ندوی) (ترجمه: عبدالحکیم عثمانی)
1398/04/31
نقد رویاهای رسولانه‌ی عبدالکریم سروش
(مصطفی حسینی طباطبایی)
1398/04/29
اختلاف ائمه‌ی مذاهب و حکم تقلید از آنها(٢)
(دکتر یوسف قرضاوی) (ترجمه: دکتر احمد نعمتی)
1398/04/27
اختلاف ائمه‌ی مذاهب و حکم تقلید از آنها(١)
(دکتر یوسف قرضاوی) (ترجمه: دکتر احمد نعمتی)
1398/04/25
شورا در سنّت نبوی (ص)
(ذبیح‌الله ساعی)
1398/04/23
مصاحبه‌ی اختصاصی اصلاحوب با پروفسور پیرصاحب درباب اهمّیت تعلّق سازمانی
گفت‌وگو از: اصلاحوب
1398/04/22
معنی و مفهوم شورا
(ذبیح‌الله ساعی)
1398/04/21
-  شما در جایی فرمودید هر کس به قدس سفر کند نمی‌توان گفت که خواهان عادی‌سازی روابط با رژیم صهیونیستی است و تشریح کردید که هدف از سفر به موضع شرعی و سیاسی فرد بستگی دارد. در همین زمینه خبرنگار فلسطینی پرسید چه چیزی در وضعیت اشغالگران و موضع‌ مسلمانان نسبت به آن تغییر کرده است که قرار است نسبت به سفر به قدس بازبینی صورت گیرد؟ به طوری که گاهی به معنی عادی‌سازی روابط و گاهی به صورت دیگر تعبیر می‌شود؟
امام ابن قیم در کتاب «مدارج السالکین» می‌گوید: فصل: در بیان مراتب هدایت خاص و عام؛ و این ده مرتبه است: مرتبه اول: سخن گفتن الله متعال با بنده‌اش در بیداری و بدون واسطه، یعنی از سوی الله خطاب به بنده، و این بالاترین مراتب هدایت است؛ چنانکه الله متعال با موسی بن عمران سخن گفت؛ ﴿وَكَلَّمَ ٱللَّهُ مُوسَىٰ تَكۡلِيمٗا١٦٤﴾ [النساء: ١٦٤] «و الله (بدون واسطه) با موسی سخن گفت».  الله متعال در ابتدای آیه ١٦٣ سوره‌ی نساء به مساله‌ی وحی به نوح و پیامبران بعد از او اشاره می‌کند
اشاره: اصلاحوب از دیرباز بنا به عهد پیشین خود مبنی بر «تقریر حقیقت»، در راستای تضارب آرا و ایجاد گفت‌وگو اقدام به انتشار مقالات و نوشتارهای نویسندگان و کاربران در زمینه‌های متعدّد ازجمله دین، فرهنگ، اندیشه و... نموده و از خوانشهای متفاوت کنشگران درباب دین، جامعه و فرهنگ استقبال می‌نماید. نوشتار حاضر، تلاشی است در جهت نقد مقوله‌ی «تاریخمندی»، امید که سبب غنای بحث شود. 
جنگ جهانی دوم (١٩١٤-١٩١٨) و حملات متحدین و فروپاشی خلافت عثمانی، آثار بدی بر کشورهای اسلامی به جای گذشت؛ به ویژه کشور اسلامی هند که ملت آن یکپارچه به یاری خلافت عثمانی برخاسته و آن را قضیۀ مرگ و زندگی دانستند، اما هنگامی‌ که خلافت عثمانی در برابر حملات وحشیانه متحدین، از هم پاشید، یأس و ناامیدی بر ملت مسلمان هند چیره گشت و نزدیک بود که از انتفاضه و نهضت و قدرت اسلام، قطع امید کنند، در این موقعیت حساس بود که شاعر فرزانه، به عنوان دعوتگر مجاهد، با اشعار و حماسه آفرینی خود، روح عزت و سربلندی در کالبد مسلمین دمید
امام ابن قیم در کتاب «طریق الهجرتین وباب السعادتین» می‌فرماید:‌  قاعده: صبر بر ترک گناه، اسباب گوناگونی دارد از جمله:‌ سبب اول: بنده از بدی، ‌رذالت و پستی گناه آگاهی داشته باشد؛ و اینکه الله تعالی گناه را به سبب صیانت و حمایت از بنده در برابر پستی‌ها و رذایل حرام نموده و از آن نهی کرده است، مانند پدر مهربانی که از پسرش در برابر اذیت و آزارها و مضرات حمایت می‌کند؛ این سبب انسان عاقل را بر ترک گناه وادار می‌سازد، هرچند هیچ وعید به عذابی متوجه انجام گناه نباشد.
سراسر زندگی دکتر اقبال، شاعر اسلام و فیلسوف عصر، از عشق به پیامبر بزرگ اسلام(ص)  و شوق شهر او سرشار بود و در اشعار جاودان خود، همواره از این دو محبوب یاد کرده است. اما در آخر روزهای زندگیش این جام لبریز شد، هرگاه نام مدینه را می‌شنید، اشک شوق بی‌خاسته از چشمانش جاری می‌گشت. او با جسم نحیف خود که مدت‌ها به امراض و بیماری‌ها مبتلا بود نتوانست به زیارت رسول الله(ص)  مشرف گردد اما با دل مشتاق و بی‌تاب خویش و نیز با اشعار شیرین و نیروی تخیل قوی خود، بارها در فضای شورانگیز حجاز پرواز کرد
هرچند فرد فرد امت اسلامی در شئون و امور مختلف كشور حق ابراز نظر را دارند و نباید این حق نادیده گرفته شود، اما آنگونه كه قبلا ً تذكر داده شد، در همه موارد مراجعه به آرای عمومی ممكن نیست؛ بنابراین، "انتخاب نمایندگان امت" و یا بهتر بگوئیم: "تعیین نمایندگان به نیابت از امت" برای انجام این امر (شورا)، یگانه راه برای سهیم ساختن امت در موضوعات كشوری و احقاق حقوق آن‌ها می‌باشد.  از آنجایی كه این نمایندگان، به نیابت از امت ابراز نظر نموده و در حقیقت مجلس شورای اسلامی را می‌سازند
اصل نخست: رستگاری در دست خداوند است و اوست که سینه‌ها را فراخ می‌کند نه کس دیگر؛ رستگاری یکی از آفریده‌های خداوند است. خداوند اعیان را آفریده است به همان ترتیب معانی مانند مرگ و زندگی را نیز آفریده است: "الذي خلق الموت والحياة" اوست که مرگ و زندگی را آفریده است. یکی از این معانی رستگاری است که آن را در دل هر کس که بخواهد قرار می‌دهد؛ با فضل او رستگار می‌شود و می‌خندد. از هر دلی که بخواهد بر می‌گیرد بنابراین بدبخت می‌شود و می‌گرید: "وأنه هو أضحك وأبكى" و اوست که می‌خنداند و می‌گریاند.
 بدانید که روزگار نسیم‌های فرح‌بخشی دارد پس خود را در معرض آن قرار دهید. ١-  در این ایام یک ختم کامل قرآن پیش رو داری اما کمتر کسی آن را انجام می‌دهد؛ پیامبرت هر هفته یک بار قرآن را ختم می‌کرد پس به او اقتدا کن. ٢-  برای قرائت قرآن از گوشی موبایلت استفاده کن؛ اگر به گوشی‌های هوشمند عادت کرده‌ای و نمی‌توانی آن را ترک کنی پس در راستای ازدیاد ایمانت و برای قرائت قرآن و اذکار بامدادی و شامگاهی از آن بهره‌برداری کن. ٣-  سنت تکبیر مطلق در مسیر راه و در ماشین و در اوقات انتظار را فراموش مکن که غنیمتی گران و گنجی پنهان است. 
حجّ آهنگ تغییر است. تغییر در دیدن و شنیدن و فهم، تغییر در گفتن و عمل، تغییر در بودن با خود با خدایت با خلق خدا. حجّ رسیدن به مقصد و سرمنزل شناخت‌هاست. شناخت خود، خدا و هر آنچه غیر این دو است. حاجی به محض ورود به مسجد الحرام و رویت صحنه‌ی طواف که مشتمل بر کعبه بیت‌الله و حجّاج در حال طواف با وحدت عمل در عین تفاوت نژاد و فرهنگ و زبان، منقلب‌ترین حال عمرش را درک می‌کند تاکنون چنین وحدت و یکرنگی را در جمع اختلافها و تفاوتها تجربه نکرده و لذّت دیدنش برای اوّلین بار او را به سکوتی عمیق و تفکّری دلنشین فرو می‌برد
 مقدّمه الحمد لله رب العالمين وصلى الله على نبينا وقدوتنا وحبيبنا محمد بن عبدالله وعلى آله وصحبه ومن سار على نهجه إلى يوم الدين أما بعد: سپاس پروردگار و درود بى پایان بر روان پاک خاتم الأنبیاء محمد و آل و یارانش را از بارى تعالى خواستاریم. برادران و حجاج محترم از اینکه زیارت خانه خدا و حج بیت الله الحرام یکى از ارکان و بنیان اساس اسلام بشمار می‌‏‏رود؛ پس باید مطابق سنّت و گفتار رسول اکرم(ص) باشد چنانکه فرمودند: «لتأخذوا مناسككم فإنّي لا أدري لعلي لا أحج بعد حجي هذه».
قریب به دو هفته از برگزاری نخستین همایش رواداری و دگرپذیری در تالار وحدت مهاباد سپری شد. طبیعتاً این همایش دبیران علمی و اجرایی و کارگروه ویژه‌ی خود را دارد و بنده در این یادداشت کوتاه، به عنوان یک شرکت‌کننده، ‌و البتّه  مدیرمسؤول مؤسسه‌ی فرهنگی- ‌هنری هنرسرای قانون، که تنها برخی نامه‌نگاری‌ها و پیگیری‌های اداری را بر عهده داشته است، مواردی را به شرح زیر با مخاطبان معزّز در میان می‌گذارم:
تلاش و جستجوی انسان مولانا جلال الدین رومی در قطعه شعری می‌گوید: «دیشب پیر مردی دیدم که چراغی در دست داشت و گرد شهر می‌گشت، گویا چیزی را گم کرده بود، از او پرسیدم: آقا دنبال چه می‌گردی؟ در پاسخ گفت: از معاشرت با حیوانات درنده خسته شده‌ام، اینک در جهان دنبال انسان می‌گردم، از همراهان سست‌عنصر به ستوه آمده‌ام، به دنبال شیر مردی می‌گردم که چشم خود را با دیدن او خنک کنم، گفتم: خود را بیشتر زحمت نده، برگرد
مؤمن یقین دارد که خداوند وعده‌اش را عملی نموده و خلاف وعده نمی‌کند؛ زیرا او مطمئن است که کسی در حرف و سخن راست‌گوتر از خدا نیست. به‌طور یقین خداوند راستگوترین است. این مطلب حقیقتی ایمانی و مسلّم است که آیات متعددی از قرآن، آن را بیان داشته‌اند، در آنچه در ذیل می‌آید توقفی گذرا می‌نماییم: ١- در سوره‌ی نساء خداوند می‌فرماید: ﴿ٱللَّهُ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَۚ لَيَجۡمَعَنَّكُمۡ إِلَىٰ يَوۡمِ ٱلۡقِيَٰمَةِ لَا رَيۡبَ فِيهِۗ وَمَنۡ أَصۡدَقُ مِنَ ٱللَّهِ حَدِيثٗا٨٧﴾ [النساء: ٨٧].
خداوند قدرتمند و توانا است، او دارای صفات کمال و جلال و عظمت است، او از هرنقص و ضعف و ناتوانی‌ای پاک و بری است، او بر هر چیزی تواناست، کسی و چیزی نمی‌تواند مانع اجرای دستورش شود، برنامه و سنّت الهی هیچ تغییردهنده‌ای ندارد، کسی و چیزی نمی‌تواند حکم و قضاوتش را لغو کند، هرآنچه را اراده کند می‌شود، و هرآنچه را نخواهد نمی‌شود. چیزی نه در زمین و نه در آسمان او را ناتوان نمی‌سازد، قدرتی توان ایستادگی در برابر او را ندارد هر اندازه هم بزرگ و قدرتمند باشد.
نخستین همایش ملّی «دگرپذیری و رواداری» همایشی بود که حتّی نامش کنجکاوی‌برانگیز بود و خیلیها معنای نامش را نمی‌دانستند و وقتی با آن آشنا می‌شدند بیشتر مشتاق شرکت در آن بودند چرا که عنوانی بود که امروزه جوامع نبودش را بسیار احساس می‌کنند و آثار زیانبار نبودش را به چشم خود دیده‌اند و دهه‌هاست منتظرند اقداماتی در جهت برقراری صلح و آرامش در جهان برداشته شود و حال چنین همایشی چون اقدامی در این راستاست، اشتیاق به شرکت در آن را دوچندان می‌کند.
 بیست و هفتم تیرماه سال ١٣٩٨ در تاریخ منطقه به نام روز همایش ملّی دگرپذیری و رواداری به یادگار خواهد ماند که موجبات شادمانی دوستداران مدارا و مروّت را در پی داشت و البتّه رنجش خاطر مخالفان آن را هم می‌توان در یادداشتها و ملاحظاتشان به روشنی دریافت.        جهان ما جهانی پر از تفاوت دررنگ‌ها، دین‌ها، ایده‌ها، نژاد‌ها و زبان‌ها و در یک کلام جهان تنوّع‌هاست؛ امّا در اندرون انسان‌های خام چیزی جز انحصار، جزمیت، تعصّب، مطلق‌نگری و خودپرستی نیست.
برای اوّلین بار در استان رنگین‌کمان اقوام و ادیان و مذاهب آذربایجان‌غربی در شهر مهاباد از سوی مؤسّسه‌ی «هنرسرای قانون» شاهد یک برگزاری همایش با مضمون «دگرپذیری و رواداری» بودیم. دو مقوله‌ای تقریباً مترادف امّا یک دنیا نیاز به تبیین و توضیح دارد تا بتوان آن را در تار و پود انسان‌ها نهادینه کرد.  این همایش با تلاش جمعی از فعّالان مدنی و سیاسی در سطحی بسیار بالا برگزار شد که با استقبال بسیار زیادی روبرو گشت.
مهاباد به واسطه‌ی بهرەمندی از پیشینه ‌و فضای فرهنگی‌ای که در خود دارد، هموارە مستعد تشکیل انجمن‌های فرهنگی ـ اجتماعی و برگزاری جلسات و همایشهای متناسب با فعالیتهای آنان بودە است و تا بە امروز مراسمات فرهنگی و همایشهای متنوعی در آن، برگزار شدە و هریک نقاط ضعف و قوت خاص خود را بە همراە داشتەاند. اما تا بە امروز غالب همایشهایی کە در این شهر برگزار شدە‌اند، بیشتر موضوعیت و محوریتی ادبی و فرهنگی داشتە‌اند.
بهترین استغفارها «عَنْ شَدَّادِ بْنِ أَوْسٍ رَضِیَ الله عَن النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَُ: سَيِّدِ الاِسْتِغْفَارِ: اللَّهُمَّ أَنْتَ رَبِّي، لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ، خَلَقْتَنِي وَأَنَا عَبْدُكَ، وَأَنَا عَلَى عَهْدِكَ وَوَعْدِكَ مَا اسْتَطَعْتُ، أَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ مَا صَنَعْتُ، أَبُوءُ لَكَ بِنِعْمَتِكَ عَلَيَّ، وَ أَبِوءُ لَك بِذَنبِي، فَاغْفِرْ لِي ذُنُوبِي فَإِنَّهُ لاَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلاَّ أَنْتَ»، قَالَ: «وَ مَن قَالَهَا مِنَ النَّهارِ مُوقِناً بِها، فَماتَ مِن یِومِهِ قَبلَ أَن یُمسِیَ، فَهُوَ مِن أَهلِ الجَّنَةِ، وَ مَن قَالهَا مِن اللَّیلِ وَ هُوّ مُوقِنٌ بِها فَماتَ قَبلَ أَن یُصبِحَ، فَهُوَ مِن أَهلِ الجَنَّةِ»[24].
در حدیث متفق علیه از ابی وائل روایت شده که فرمود: «عبداللّه بن مسعود(رض) هر پنجشنبه برای مردم موعظه می‌کرد که مردی به او گفت: ای ابو عبدالرّحمن! من بسیار دوست دارم که شما هر روز برای ما موعظه و نصیحت می‌کردی! عبداللّه گفت: چیزی که مرا از این کار منع می‌کند آن است که دوست ندارم که شما را خسته کنم و گاه به گاه برای شما موعظه می‌کنم همان طور که پیامبر-صلّی الله علیه وسلّم-  برای ما گاه به گاه موعظه می‌کرد كه مبادا مارا خسته کند».
  تمدن‌های پوشالی معاصر از دیدگاه یک مؤمن آگاه مؤرخین عرب حکایتی را نقل کرده‌اند، که معمولاً سریع و گذرا از آن می‌گذریم و این در حالی است که حکایت مزبور توجه و اهتمام عمیقی از ما می‌طلبد، زیرا این حکایت بیانگر دید آگاهانه‌ی مؤمنی است بر تمدّن‌های پوشالی معاصر. شاید با مطالعه‌ی تاریخ فتوحات اسلامی در صدر اول، خیلی از خوانندگان، این حکایت را خوانده باشند اما به مفاهیم عمیق و نتایج قابل ملاحظه‌ای که بنده را به خود جلب نموده است پی نبرده باشند و چه بسا یک حکایت و داستان نظر یک خواننده را که از عامه‌ی مردم می‌باشد، به خود جلب می‌نماید.
مشغول رصد اخبار و تحلیل‌ها در فضای مجازی بودم که در چند تا از گروه‌های تلگرامی خواندم، بزودی در مهاباد همایشی با عنوان دگرپذیری و رواداری برگزار می‌شود و برای این امر از مهمانان خارجی امثال ابوبکر کاروانی و... دعوت به عمل می‌آید. با خواندن این خبر خوشحال شدم که در استان آذربایجان غربی که رنگین‌کمانی از اقوام، ملّت‌ها و مذاهب را به نمایش گذاشته چنین همایشی؛ آنهم با عنوان دگرپذیری که زیبنده و گمشده‌ی آن است، برگزار شود. خیلی زود با واکنش‌ها و پیش‌بینی‌های متفاوتی درباره‌ی آن همایش مواجه شدم که هر کدام به گونه‌ای همایش دگرپذیری را واکاوی و پیش‌بینی می‌کرد.
وامعتصماه مؤرخ بزرگ، ابن اثیر در کتاب مشهورش «الکامل» چنین روایت می‌کند: أنَّ المعتصمَ بلغهُ انَّ امرأةً هاشمیةً صاحتْ وهی أسیرةٌ فی أیدی الرّوم «وامعتصماه!» فَأَجَابَها وهو جالس على سریره: لبّیكِ لبّیكِ ونَهَضَ مِنْ ساعته وصاحَ فی قصره: النفیرَ النفیرَ! وأَشهدَ القضاة والشهودَ على ما وقفَ من الضیاعِ وغزا «عموریة» وأَمَرَ بَها فهُدِّمتْ وأُحْرِقَتْ[1]. «به معتصم بالله اطلاع دادند که زنی هاشمی اسیر در دست رومی‌ها چنین فریاد بر آورده است: «وامعتصماه وامعتصماه»
مقدمه موضوع این بحث، نقد رؤیاهای رسولانۀ دکتر سروش است که سر و صدای زیادی پر کرده است. ولی آیا این نظریه سابقۀ تاریخی داشته است و یا یک نظریۀ جدید است؟! خالی از لطف نیست که بدانیم که این نظر مشرکان مکّه بود: ﴿بَلۡ قَالُوٓاْ أَضۡغَٰثُ أَحۡلَٰمِۢ بَلِ ٱفۡتَرَىٰهُ بَلۡ هُوَ شَاعِرٞ فَلۡيَأۡتِنَا بِ‍َٔايَةٖ كَمَآ أُرۡسِلَ ٱلۡأَوَّلُونَ٥﴾ [الأنبياء: 5]. «بلکه (آنها) گفتند: (آنچه او آورده) خوابهای آشفته است، بلکه آن را به دروغ (به خدا) افترا بسته است، (نه) بلکه اوشاعر است، پس (اگر راست می‌گوید) برای ما معجزه‌ای بیاورد، چنانکه پیامبران پیشین (با معجزات) فرستاده شدند».
اختلاف در فروع موجب تَفَرُّق و تَشَتُّت نخواهد شد اختلاف در مسائل اجتهادی که درباره‌ی آن‌ها نص قطعی الثبوت و قطعی الدلاله وارد نشده است، نباید باعث تفرق و تنازع میان امت گردد. اصحاب در مسائل غیر منصوص با هم اختلاف داشتند، ولی میان‌شان هیچ‌گونه تفرقه، عداوت و نزاع، راه نمی‌یافت و اختلاف نظر آن‌ها در قضایای منصوص، یک امر عادی تلقی می‌شد. در میان اصحاب، تابعین و افراد بعد از آن‌ها، کسانی هستند که در قرائت فاتحه، بسم الله... می‌خواندند و بعضی دیگر نمی‌خواندند. بعضی به جهری خواندن بسم الله... و گروهی به سری بودن آن قائل بودند. بعضی در نماز صبح قنوت می‌خواندند و بعضی نمی‌خواندند.
آیا عمل برخلاف مذاهب چهارگانه جایز است؟ سؤال: مدت‌های مدیدی است که بعضی از دوستان کتاب‌خوان به خاطر آن‌چه که مجله (نورالاسلام) از مباحث فقهی تحت عنوان (غریب الاحکام) منتشر نموده، سؤالی از من می‌پرسند و آن این است که: آیا عمل به این احکام غریب، اگرچه مخالف مذهب و امام خواننده و سؤال کننده باشد، جایز است؟ مبنی بر این‌که در میان این نوع فتاوا، احکامی وجود دارد که بر خلاف تمام مذاهب چهارگانه مشهور و مورد اعتماد هستند. لذا دل انسان چگونه در عمل به آن حکم غریب، آرامش می‌یابد؟
ب- شورا در سنت نبوی (ص)  شورا یكی از سنت‌های فعلی و قولی رسول اكرم (ص) بوده است. آن حضرت (ص) در موارد مختلف سیاسی، اجتماعی و حتی در امور زندگی و زندگانی شخصی به مشورت پرداخته‌اند. چنانکه صحابی جلیل القدر (حضرت ابوهریرهس) می‌گوید: «حضرت رسول اكرم (ص) بیش از هر كس دیگری با اصحاب خود به مشورت می‌پرداختند». همچنان گفته است: «هیچ كسی را ندیدم كه بیشتر از پیامبر اكرم (ص) با اصحاب خود مشورت كند»[١٢]. بعضی از علما گفته‌اند: هیچكس بیشتر از پیامبر (ص) با یاران خود مشوره نکرده است[١٣].
اشاره: پروفسور مقداد پیرصاحب(۱۳٤۵پاوە) عضو هیٲت علمی دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، دارای دانشنامەی دکترای تخصّصی مهندسی بهداشت محیط، عضو شورای مرکزی جماعت در چهار دوره‌ی گذشته و از مدیران قدیمی این تشکّل مدنی، بە چند پرسش اصلاحوب درباب اهمّیت تعلّق سازمانی پاسخ گفته است. توجّه خوانندگان عزیز را به این مصاحبه‌ی کوتاه جلب می‌کنیم:
معنی و مفهوم شورا شورا (به ضم اول و فتح را) کلمه عربی بوده و به معنای مشورت کردن است. شورا که از واژه (شور[١]) گرفته شده است به معانی متعدد و مفاهیم مختلف بکار رفته است. از نظر اصطلاحی، شورا به معنای اظهار نظر خواستن از دیگران و دخالت دادن آن‌ها نسبت به یک امر و پرهیز از تک روی و استبداد رأی می‌باشد[٢]. در اصطلاح علوم سیاسی، حقوقی و اجتماعی (شورا) عبارت است از: نظرخواهی از یک یا چند نفر، به منظور دسترسی به رأی صایب و درست[٣]. 
همزمانی محتوا